Mijn aankomst in Nigeria

25-09-2017

Ja, mijn eerste indruk van nigeria, wat zal ik zeggen? Ik denk niet dat het in 1 a 2 woorden valt uit te leggen. Er waren zoveel nieuwe dingen te zien, sommige mooi en interessant andere vervelend en angstaanjadend.

Het eerste wat mij, als alleen reizende dame, opviel en een beetje onzeker maakte waren de mannen die voor het vliegveld werken. Ze stappen op je af en vragen je of ze je moeten helpen met je koffer van de bagage band halen, en ondanks dat je nee zegt trekken ze je koffer zowat uit je hand, zetten het op een karretje en beginnen te lopen. Ik dacht in eerste instantie 'help' mijn bagage word gestolen, maar de man begon ineens gezellig met mij te kletse en toen viel dan ook het kwartje bij mij: Hij verwacht hiervoor betaald te worden. Voordat ik het door had was ik al door de douanen voorbij en zei de meneer mij dat dit 30 euro kost. Ik keek hem aan en lachte, want ik had hem al gezegd dat ik hem niks zou betalen en duide hem hier dan nog eens op. Helaas intereseerde het deze man helemaal niks wat ik zei en ging met mij in discussie. Uiteindelijk heb ik hem 10 euro gegeven gewoon om mij met rust te laten. Ik was een beetje geintimiteerd maar ook best gefrustreeerd over de brutaliteit van deze mensen.

Gelukkig was mijn frustratie niet voor lang, want toen ik eenmaal buiten stond kwam mijn man al op mij aflopen. Even iets meer dan een jaar had ik hem niet gezien in real life en was dolgelukkig, maar voelde mij ook een beetje awkward omdat ik niet wist hoe ik precies op hem moest reageren. Na zo een lange tijd, en dan nog in een vreemd land helemaal alleen, was het alemaal een beetje overweldigend.

Wij moesten toen een heel stuk lopen om naar de parkeerplek te komen. Ik weet nog dat ik het erg warm had ondanks dat het al s'avonds na 21 uur was en ik alleen een jurk aanhad. Toen wij dus liepen en ik zag dat zowel de straten als het parkeerterrein in hele slechte toestand waren dacht ik bij mezelf "als het hier bij het vliegveld al zo eruit ziet dan hoe erg zal de rest van Lagos er wel niet uitzien. Helaas heb ik niet veel meer kunnen zien omdat het ineens erg donker werd en er geen straat lantaren waren.

Eenmaal bij het hotel aangekomen was ik nerveus en stroomde de adrealine door mij heen. Nadat er wat onangename stiltes waren gevallen zijn wij naar beneden gegaan en zijn wij buiten bij de bar aan de pool gaan zitten. Oh wat was dat heerlijk. Het weer nog steeds lekker warm, goede muziek op de achtergrond en de man waar ik zoveel van hou zat tegenover mij en gaf mij zijn meest charmante glimlach. Ineens verdween alle nerveusiteit en begonnen wij over van alles en nog wat te kletsen tot in de late uren....